Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Διπλωμένα φτερά, Γιάννης Ατζακάς

Μια όμορφη βραδιά με πολλά νέα μέλη στην λέσχη βιβλίου "Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα" στην Δημοτική βιβλιοθήκη Κάτω Τούμπας, Γ. Ιωάννου








Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Η κάθοδος των εννιά

Φωτογραφία: Η επόμενη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης "Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα θα γίνει την Τρίτη 20 Μαϊου στις 20:00 μ.μ. Θα διαβαστεί το βιβλίο του Θανάση Βαλτινού "Η κάθοδος των εννιά"
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Η κάθοδος των εννιά, είναι τίτλος βιβλίου του Θανάση Βαλτινού που γράφτηκε το 1959. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εποχές το Σεπτέμβριο του 1963. Κυκλοφόρησε σε βιβλίο για πρώτη φορά στα γερμανικά το 1963, και στα ελληνικά το 1978.
Το 1984 μεταφέρθηκε τον κινηματογράφο με τον τίτλο «Η κάθοδος των εννέα», από το σκηνοθέτη Χρήστο Σιοπαχά.  
Πρόκειται για την μαρτυρία ενός στρατιώτη του Δημοκρατικού στρατού   που ακολουθεί άλλους οχτώ συντρόφους στην πορεία τους στην Πελοπόννησο για αναζήτηση της σωτηρίας  στη θάλασσα.  
Υπάρχει μια σύνδεση του έργου με την «Κάθοδο των μυρίων» του Ξενοφώντα. Πρόκειται για την ειρωνική αντιστροφή του έργου του ιστορικού, αφού οι εννιά σύντροφοι δεν τα καταφέρνουν και από αυτούς μόνο ένας θα επιζήσει και θα καταγράψει το βίωμά του, θα μιλήσει για την ήττα και την οπισθοχώρηση.  
  Το έργο χτίζεται πάνω σε έννοιες όπως η πείνα, δίψα, ο ήλιος, η ξηρότητα του τοπίου, ο θάνατος, η προδοσία, το ένστικτο της επιβίωσης. Μέσα από την  αφήγηση του αυτόπτη μάρτυρα, παρακολουθούμε την επίδραση της ιστορίας μέσα από τη μοίρα και τη ζωή των εννιά ανθρώπων, τη βία και τον παραλογισμό του πολέμου που οδηγεί σε απάνθρωπες συμπεριφορές.................. 

Η επόμενη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης "Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα θα γίνει την Τρίτη 20 Μαϊου στις 20:00 μ.μ. Θα διαβαστεί το βιβλίο του Θανάση Βαλτινού "Η κάθοδος των εννιά"

Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Η κάθοδος των εννιά, είναι τίτλος βιβλίου του Θανάση Βαλτινού που γράφτηκε το 1959. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εποχές το Σεπτέμβριο του 1963. Κυκλοφόρησε σε βιβλίο για πρώτη φορά στα γερμανικά το 1963, και στα ελληνικά το 1978.
Το 1984 μεταφέρθηκε τον κινηματογράφο με τον τίτλο «Η κάθοδος των εννέα», από το σκηνοθέτη Χρήστο Σιοπαχά.
Πρόκειται για την μαρτυρία ενός στρατιώτη του Δημοκρατικού στρατού που ακολουθεί άλλους οχτώ συντρόφους στην πορεία τους στην Πελοπόννησο για αναζήτηση της σωτηρίας στη θάλασσα.
Υπάρχει μια σύνδεση του έργου με την «Κάθοδο των μυρίων» του Ξενοφώντα. Πρόκειται για την ειρωνική αντιστροφή του έργου του ιστορικού, αφού οι εννιά σύντροφοι δεν τα καταφέρνουν και από αυτούς μόνο ένας θα επιζήσει και θα καταγράψει το βίωμά του, θα μιλήσει για την ήττα και την οπισθοχώρηση.
Το έργο χτίζεται πάνω σε έννοιες όπως η πείνα, δίψα, ο ήλιος, η ξηρότητα του τοπίου, ο θάνατος, η προδοσία, το ένστικτο της επιβίωσης. Μέσα από την αφήγηση του αυτόπτη μάρτυρα, παρακολουθούμε την επίδραση της ιστορίας μέσα από τη μοίρα και τη ζωή των εννιά ανθρώπων, τη βία και τον παραλογισμό του πολέμου που οδηγεί σε απάνθρωπες συμπεριφορές..................


Ευγενία Μυλωνά

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Ο θεός των μικρών πραγμάτων

Το μυστικό των πραγματικά σπουδαίων βιβλίων είναι... ότι δεν έχουν μυστικά». Πώς ν’ αμφισβητήσει κανείς τα λόγια της Αρουντάτι Ρόι, αφού το «σπουδαίο μυστικό» της διαδόθηκε σε είκοσι έξι χώρες προτού καν εκδοθεί; Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, το πρώτο της μόλις βιβλίο, απέσπασε τη μεγαλύτερη διάκριση στο χώρο της αγγλόφωνης λογοτεχνίας, το Βραβείο Μπούκερ 1997.
Δύο όμορφα, αγνά δίδυμα παιδιά και η υπέροχη μητέρα τους επιστρέφουν για να ζήσουν στο πατρικό της σπίτι, στο Αγιέμενεμ, στην Ινδία, αφού ο ιδιόρρυθμος πατέρας τα έχει εγκαταλείψει. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο ξετυλίγεται μια συναρπαστική ιστορία όπου οι δίδυμοι ήρωες παίζουν τους ρόλους τους ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Ένας έρωτας απαγορευμένος, μια λαχτάρα για μακρινούς ορίζοντες, ένα ποτάμι που μιλάει μια γλώσσα ονειρική, κι ένας θεός που τα πάντα ορίζει.
Η  Ινδή συγγραφέας έχτισε με μαεστρία την ιστορία μιας εύπορης οικογένειας που πλήττεται από έναν τραγικό θάνατο, και την αναπόφευκτη διάσπαση των μελών της που, σαν απομαγνητισμένα ηλεκτρόνια θα εκτροχιαστούν από την προκαθορισμένη κοινή τους πορεία... Μέσα στα πάθη και τον αισθησιασμό, το κείμενο φτιάχνει το δικό του λεξιλόγιο από εικόνες. Η Αρουντάτι Ρόι υφαίνει τον ιστό της αφήγησης με δεξιοτεχνία και ομορφιά και το ξετύλιγμα της ιστορίας έχει τη δύναμη να ταράζει, να συνεπαίρνει, να μαγεύει τον αναγνώστη. Χωρίς να έχει ζήσει ποτέ μακριά από την πατρίδα της, χωρίς να ξεχνάει ούτε στιγμή τη γλωσσική παράδοση, κατάφερε να γράψει στα αγγλικά ένα μυθιστόρημα που σου κόβει την ανάσα. Το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει στην Αγγλία, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Γερμανία, Ιταλία, Νορβηγία με εξαιρετική αποδοχή και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η επόμενη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης "Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα" θα γίνει την Τρίτη 29 Απριλίου στις 8:30 μ.μ. Θα διαβαστεί το βιβλίο της Arundhati, Roy "Ο θεός των μικρών πραγμάτων"

Ευγενία Μυλωνά

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΤΩ ΤΟΥΜΠΑΣ "Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ"


Την Τρίτη 8.4.2014 τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης "Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα" αλλά και αρκετοί φίλοι του συγγραφέα Γιώργου Ρωμανού τον υποδεχθήκαμε με μεγάλη χαρά για την παρουσίαση του τελευταίου του βιβλίου "Γιούντιν μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη"

Το βιβλίο παρουσίασαν με τις εισηγήσεις τους τέσσερις από τις κυρίες της λέσχης μας:
Η Θεοδοσία Καϊδόγλου, φιλόλογος, συγγραφέας
Η Κωνσταντία Κωτουλοπούλου, δικηγόρος
Η Αναστασία Λάτσιου, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας
Η Μαριάννα Παπακυριακού, συμβολαιογράφος

Η βραδιά πέρασε υπέροχα με την συζήτηση και τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις που τέθηκαν στον κ. Ρωμανό από τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης και το κοινό. Ανταποκρινόμενος στα ερωτήματα και ιδιαίτερα φιλικός μας αποκάλυψε πολλά από το μυστικά της συγγραφής του Βιβλίου.

Ο Γιώργος Ρωμανός και ο Τόλης Νικηφόρου με τις κυρίες της λέσχης μας


Αριστερά ο ποιητής Γιάννης Καρατζόγλου και στα δεξιά ο ποιητής - πεζογράφος και μέλος της λέσχης μας Τόλης Νικηφόρου


















   Η επίσκεψη του λογοτέχνη και εικαστικού κ. Γιώργου Ρωμανού τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την αποδοχή της προσκλήσεως μας. ήταν η δεύτερη επίσκεψη συγγραφέα στην λέσχη μας - μετά την κ. Μαρία Κουγιουμτζή - η οποία μετράει περίπου στους 14 μήνες ζωής. Ελπίζουμε και θα προσπαθήσουμε να συνεχίσουμε το ίδιο δημιουργικά και στα μελλοντικά σχέδια μας είναι να πραγματοποιήσουμε πολλές όμορφες βραδιές αφιερωμένες στην ποίηση και την λογοτεχνία, στον πολιτισμό όπως αυτή.    

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Γιούντιν , Μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη


Η Βιβλιοθήκη Κάτω Τούμπας «Γιώργος Ιωάννου» και τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης «Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα» σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Ρωμανού, με τίτλο 

Γιούντιν: Μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη.

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στη Βιβλιοθήκη την Τρίτη 8 Απριλίου στις 8:30 μ.μ. 
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Θεοδοσία Καϊδόγλου, φιλόλογος, συγγραφέας
Κωνσταντία Κωτουλοπούλου, δικηγόρος
Αναστασία Λάτσιου, καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας
Μαριάννα Παπακυριακού, συμβολαιογράφος

Την εκδήλωση θα τιμήσει και ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου κ. Γιώργος Pωμανός
Θα ακολουθήσει συζήτηση με τα θέματα που εισάγει το βιβλίο.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Η Αντζέλ, Μια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη, είναι Εβραία και αφηγείται την ιστορία της οικογενείας της, που αρχίζει πριν από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και φτάνει στη δεκαετία του 1990. Η οικογένειά της έχει φιλικές σχέσεις με μία άλλη οικογένεια, χριστιανών.
Στην Κατοχή, μέσα από τις δύο οικογένειες, θα ξεπηδήσουν δυο μεγάλοι έρωτες, ένας ιδεαλιστικός και ένας κολασμένος. Η αδελφή της Αντζέλ, η Λέα, θα βιώσει την κορύφωση του μεγάλου της έρωτα, μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η Λόρυ, κόρη της Λέα, προσπαθεί να ξεπεράσει τον δικό της νοσηρό και αδιέξοδο έρωτα ζητώντας βοήθεια από την ψυχαναλύτρια της.
Η μικροϊστορία των ασήμαντων ανθρώπων σε μετωπική σύγκρουση με την επίσημη Ιστορία. Ντοκουμέντα και μυθοπλασία αποκαλύπτουν τα καλά κρυμμένα μυστικά της Θεσσαλονίκης και των θυμάτων της εποχής εκείνης. Οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί. Οι Γερμανοί και ο ρόλος των Βουλγάρων. Ποιος πρόδωσε, ποιόν; Ποιος ο ρόλος των δοσίλογων, και της εβραϊκής κοινότητας; Τι συνέβη μετά, στον Εμφύλιο; Πώς έφτασαν όλα αυτά να επηρεάζουν τη χώρα μας σήμερα;
Κομμάτια ζωής, αφημένα, μεταξύ ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και σοβιετικών Γκουλάγκ.

Η συναρπαστική αφήγηση, με την ιδιαίτερη συγγραφική σύνθεση, συνοδεύεται από σειρά ντοκουμέντων, μερικά των οποίων σε παράρτημα στο τέλος του βιβλίου.

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Καλή μας αρχή !!!!




     Το βράδυ της προηγούμενης Τρίτης 14/1/2014 βρεθήκαμε πρώτη φορά για την νέα χρονιά. Ελπίζουμε με τις ευχές μας να είναι η τελευταία των δύσκολων χρόνων που πέρασαν. Όπως πάντα η ατμόσφαιρα στην γωνιά μας ανάμεσα στα βιβλία ήταν όμορφη, μύριζε παρέα και σε αυτό ένα παραπάνω βοήθησε και το κόκκινο κρασί που ήπιαμε έτσι για το καλό.

Αυτά τα λίγα καλή χρονιά σε όλους......   

Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

Πλάι Στο Εκκλησάκι

http://tasosv.blogspot.gr/2013/12/2.html

Το γιορτινό διήγημα μου για το 2013.
Χρόνια πολλά καλή χρονιά σε όλους !!!!

Στο "Περίπτερο", Δημήτρης Γκιώνης



Στο "Περίπτερο",   αφήγημα του Δημήτρη Γκιώνη,   ο ήρωας του βιβλίου   είναι μαθητής σε νυχτερινό γυμνάσιο, αλλά και εργαζόμενος στο περίπτερο των αδελφών του, στην Αθήνα των μέσων του ’50. Ο Δ.Γ. αφηγείται περιστατικά από τη ζωή του, αλλά και την αθηναϊκή ζωή που αλλάζει (με ό,τι καλό και κακό αυτό συνεπάγεται).  Παρακολουθούμε την άφιξη του αγοριού στην Αθήνα, τις πρώτες εντυπώσεις του, τις προσπάθειες να προσαρμοστεί, ν' αγαπήσει και ν' αγαπηθεί, την επιθυμία για μάθηση, δουλειά, χαρά, για τις μικροασχολίες που προσφέρει η μεγαλούπολη σ' ένα στερημένο και ανήσυχο παιδί
"Οσο για το σχολείο, νυχτερινό γυμνάσιο: "Ενα γυμνάσιο που δεν είναι μόνο για μικρούς, αγόρια και κορίτσια, που δουλεύουν την ημέρα, αλλά και για μεγάλους. Και για δουλειά; Στην οικογενειακή επιχείρηση, στο περίπτερο. Από εκεί περνούν λογής λογής άνθρωποι. Το περίπτερο γίνεται η καρδιά της πόλης, γίνεται κι ένα δεύτερο σχολειό για τον Δημήτρη. Από κοντά, βέβαια, τ' αδέλφια του, καθώς έχουμε να κάνουμε με σφιχτοδεμένη οικογένεια, με ανθρώπους νέους που κουβάλησαν φεύγοντας από το πατρικό, μαζί με τα ελάχιστα υπάρχοντα, μνήμες και αρχές, και τις διαφύλαξαν με πείσμα και στοργή, γνωρίζοντας ότι αυτές είναι το πιο απαραίτητο εφόδιο για τις καθημερινές μάχες της ζωής, σε άγνωστο και κάποτε άστοργο τόπο. Αυτές οι μνήμες, κι αυτές οι αρχές είναι που στήριξαν και το παλικαράκι της ιστορίας του Δημήτρη Γκιώνη.
Ο ίδιος ο συγγραφέας λέει  για το βιβλίο ότι ο βασικός κορμός είναι βέβαια αυτοβιογραφικός,  εκείνο που τον ενδιέφερε  όμως ήταν να δώσει το κλίμα της μετεμφυλιακής Ελλάδας, μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. 
Έτσι το "Περίπτερο" δεν είναι μονάχα οι αγώνες, οι αγωνίες και η αφύπνιση ενός μικρού που ακολούθησε την αναγκαστική εσωτερική μετανάστευση των μετακατοχικών χρόνων, κι ούτε    το πέρασμα ενός νέου από την εφηβεία στην ενηλικίωση.
Είναι - κυρίως - ένα   χρονικό, μια αυθεντική   μαρτυρία της δεκαετίας του '50, όταν η Ελλάδα, αναστατωμένη, ανίκανη ακόμα να συνέλθει από τις - έξωθεν σχεδιασμένες - καταστροφές, ταλαιπωρούσε τα παιδιά της, κι αυτά αγωνίζονταν κι ας παιδεύονταν, και τέλος ορθοποδούσαν, βοηθώντας και την ίδια να σταθεί.
Επιπλέον, το "Περίπτερο" είναι ένα αδρά σχεδιασμένο τοπίο της Αθήνας, μετά τον Εμφύλιο, τότε που πάσχιζε να συνέλθει κι άλλαζε πρόσωπο, αναποφάσιστη, ανάμεσα στα νεύματα των νέων καιρών, και στις συνήθειες, στις μνήμες, στις πεποιθήσεις αιώνων.